الف) بُعد «پایداری زیست‌محیطی»

1. مؤسسه‌های پایدار: عضویت دانشگاه در گروه‌ها و انجمن‌های رسمی دنبال‌کننده مسائل اقلیمی، توجه دانشگاه به راهبردهای توسعۀ پایدار و گزارش‌دهی مصرف انرژی، داشتن انجمن‌های دانشجویی برای پیگیری پایداری زیست‌محیطی، و تعهد مدون دانشگاه به «نت زيرو» (NetZero).

2. آموزش پایدار: برون‌دادهای دانش‌آموختگان و آوازۀ علمی مؤسسه در دوره‌های آموزشی علوم زمین، دریایی، و محیط زیست، و در دسترس بودن دوره‌هایی که دربردارندۀ علوم مرتبط با اقلیم و توسعۀ پایدار در سرفصل‌های خود هستند. اگر یک مؤسسه مرکزی ویژه در زمینۀ پایداری زیست‌محیطی داشته باشد، امتیاز بیشتری می‌گیرد.

3. پژوهش پایدار: فعالیت‌های پژوهشی یک مؤسسه پیرامون «اهداف توسعۀ پایدار سازمان ملل» و اینکه آیا دولت از تحقیق و توسعه در این زمینه پشتیبانی مالی می‌کند یا خیر.

ب) بُعد «تأثیر اجتماعی»

4. برابری: سنجش میزان گونه‌گونی در یک مؤسسه؛ از نسبت دانشجویان و اعضای هیئت علمی زن و مرد گرفته، تا توجه به عدالت اجتماعی، سیاست‌های افزایش تنوع، و پشتیبانی از نیازهای افراد با ناتوانایی‌های فیزیکی.

5. تبادل دانش: سنجش تعهد مؤسسه به انتقال دانش در همکاری با مؤسسه‌هایی که در کشورهای فقیرتر جای دارند، و میزان تمایل مؤسسه به همکاری با دیگر مؤسسه‌ها و سازمان‌ها.

6. تأثیر آموزش: سنجش پژوهش مؤسسه در زمینۀ آموزش باکیفیت، تأثیر دانش‌آموختگان، و آوازۀ علمی در موضوع‌های مرتبط با اجتماع، و اینکه دانشجویان و اعضای هیئت علمی تا چه اندازه می‌توانند آزادانه و بدون سانسور آموزش و پژوهش خود را دنبال کنند.

7. اشتغال‌پذیری و فرصت‌ها: محاسبة امتیاز آوازۀ اشتغال و برون‌دادهای شغلی هر مؤسسه، بر پایۀ اینکه دانشجویان تا چه اندازه برای اشتغال موفق آماده شده‌اند. افزون بر این، مؤسسه‌ها بر پایۀ پژوهش‌شان در زمینۀ رشد اقتصادی و اشتغال، صلح، عدالت، و نهادهای توانمند، و همچنین نرخ بیکاری در کشورشان ارزیابی می‌شوند.

8. کیفیت زندگی: سنجش تعهد یک مؤسسه به بهزیستی، درون و بیرون از مؤسسه. افزون بر این، سنجش فعالیت‌های پژوهشی یک مؤسسه، برای نمونه، در زمینه‌های کیفیت زندگی، بهداشت درون مؤسسه، و کیفیت هوای منطقه.