عوامل بسیاری مانند رشد واقعی، تورم، و نرخ مبادله بر درآمد و اقتصاد یک کشور اثر دارند. تغییر در هر یک از این سه شاخص میتواند بر اندازۀ نسبی اقتصاد و در پی آن بر رتبۀ کشور در برابر کشورهای دیگر تأثیر بگذارد. از این رو، بانک جهانی هر ساله کشورها را بر پایة «تولید ناخالص داخلی» آنها رتبه‌بندی می‌کند. كل ارزش پولی محصولات نهايي توليد شده در واحدهاي اقتصادي مقيم یک كشور را در یک دورۀ زماني (سالانه يا فصلي) توليد ناخالص داخلي می‌گویند.

«رتبه‌بندی نظام‌های ملی آموزش عالی» نظامی است که به ارزیابی نظام‌های آموزش عالی، به عنوان یک کل می‌پردازد و ابزاری مناسب برای مقایسة آنها فراهم می‌کند. بر پایةاین نظام رتبه‌بندی، نظام آموزش عالی به عنوان یک کل است که می‌تواند بر توسعۀ اقتصادی و فرهنگی یک کشور تأثیرگذار باشد. هدف این نظام برجسته کردن اهمیت ساخت محیط آموزشی با کیفیت بالا برای توسعۀ اقتصادی و فرهنگی، فراهم کردن محیطی با کیفیت بالا برای تحصیل دانشجویان، و کمک به مؤسسه‌ها برای جلب توجه جهانی است.

«رتبه‌بندی خوشه‌های برتر علم و فناوری» بر این پایه است که واحد سنجش عملکرد نوآوری باید پا را از دامنة کشورها فراتر گذارد و قلمروهای جغرافیایی را زیر زره‌بین بگذارد. سال‌های سال است که «شاخص جهانی نوآوری» بستری برای آگاهی از پراکندگی جغرافیایی نوآوری فراهم ساخته، ولی در چارچوبِ قلمرو کشورهاست. «رتبه‌بندی خوشه‌های برتر علم و فناوری» به شناسایی خوشه‌های توانمند در کارهای علم و فناوری پرداخته و 100 خوشۀ نخست را رتبه‌بندی کرده است. رویکرد شناسایی خوشه‌های توانمند در علم و فناوری بر پایۀ طراحی «پایین به بالا» شکل گرفته است. به گفتۀ دیگر، در شناسایی خوشه‌ها به مرزهای سیاسی و مسائل مدیریتی نگاه نشده و به جای آن به قلمروهای جغرافیایی نگریسته شده است که بیشترین شمار مخترعان و پدیدآوران علمی را داشته‌اند. اگرچه خوشه‌بندی قلمروهای جغرافیایی بر پایۀ توده‌های بزرگ شهری شکل گرفته است، ولی خوشه‌های علم و فناوری، گاهی می‌توانند دربردارندۀ چندین منطقۀ شهری، چندین استان، یا چندین کشور هم باشند.