از نظام‌های ارزیابی نشریه‌ها «نمایه‌نامه‌های استنادی» هستند. ناشران، نشریه‌های خود را برای ارزیابی به کمیته‌های داوری این نمایه‌نامه‌ها می‌فرستند تا اگر با کیفیت بودند، نمایه شوند. نمایه شدن در این نمایه‌نامه‌ها نشان از کیفیت و اعتبار یک نشریه دارد. نمایه‌نامه‌های گوناگونی برای ارزیابی و نمایه‌سازی نشریه‌ها در جهان هستند، ولی «وب آو ساینس» و «اسکوپوس» دو پایگاه جهانی برجسته هستند که بودن نشریه در آنها ارزش بالایی دارد.

«شاخص جهانی دانش» از سال 2017 میلادی با مدیریت «برنامة توسعة سازمان ملل متحد» و «بنیاد دانش محمد بن راشد المکتوم» منتشر می‌شود. این شاخص آمیزه‌ای از 133 سنجه است که در 41 شاخص، 17 بُعد، و هفت سازه دسته‌بندی شده‌اند. هفت سازة کلیدی این شاخص (1) آموزش پیش از دانشگاه، (2) آموزش و پرورش فنی و حرفه‌ای، (3) آموزش عالی، (4) پژوهش، توسعه، و نوآوری، (5) فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی، (6) اقتصاد، و (7) فضای برانگیزاننده هستند که برای سنجش و رتبه‌بندی کشورها به کار می‌روند.

شمار استنادهای بیشتر مقاله‌ها در دو، سه، یا چهار سال پس از انتشار آن به بیشینه می‌رسد. ولی شمار کمی از مقاله‌ها هستند که درست پس از انتشار، استناد بسیاری دریافت می‌کنند. این مقاله‌ها در حوزه‌های تخصصی خود آثاری کلیدی به‌شمار می‌آیند و «مقاله‌های داغ» نامیده می‌شوند. برای شناخت مقاله‌های داغ، مقاله‌های دو سال گذشته بررسی می‌شوند و آنهایی که بیش‌ترین شمار استناد را در دو ماه دریافت کرده باشند، داغ می‌گویند. شمار استنادها در حوزه‌های گوناگون علم متفاوت است، بر همین پایه نیز آستانة ارزیابی مقاله‌های داغ در این حوزه‌ها گوناگون است. برای تعیین این آستانه، مقاله‌های یک حوزه بر پایة شمار استنادها مرتب‌سازی و «یک در هزار» نخست آنها گزیده می‌شوند.