«ضریب تأثیر» شاخصی علم‌سنجی برای اندازه‌گیری تأثیر یک نشریۀ علمی بر پیشرفت‌ علم است که از آن برای رتبه‌بندی نشریه‌ها در برابر یک‌دیگر نیز بهره می‌برند. این شاخص نشان‌دهندۀ فراوانی استنادهایی است که در یک دورۀ زمانی به مقاله‌های یک نشریه داده می‌شود. این دورۀ زمانی دو یا پنج سال است، ولی دورۀ دو ساله بیشتر به‌کار می‌رود. اندازۀ ضریب تأثیر برآیند تقسیم «همة استنادها به یک نشریه در دو سال گذشته» بر «همة مقاله‌های منتشرشده در آن نشریه در آن دو سال» است. برای نمونه، اگر نشریه‌ای در دو سال گذشته 15 مقاله منتشر و در همین دوره 105 استناد گرفته باشد، ضریب تأثیر آن برابر «هفت» است.

از آنجایی که شمار استنادها به تنهایی نمی‌تواند کیفیت مقاله‌های یک کشور را به‌درستی نشان دهد، شاخص کیفی‌تری برای ارزیابی تأثیر مقاله‌ها ارائه شده است. «سرانۀ استناد به انتشارات» نشان می‌دهد که به هر مقالۀ یک کشور چه اندازه استناد می‌شود. این شاخص از تقسیم «شمار استنادها» به «شمار مدارک قابل استناد» به‌دست می‌آید. برای نمونه، اگر اندازۀ این شاخص برای کشوری «چهار» باشد، به هر مدرک قابل استناد آن کشور، به طور میانگین چهار بار استناد شده است. «سرانۀ استناد به انتشارات» شاخصی کاربردی برای ارزیابی میانگین تأثیر یک کشور است. این شاخص از آمار پنج سال گذشته برای بررسی جایگاه کشورها استفاده می‌کند.

یک مقاله در دو، سه، یا چهار سال پس از انتشار بیشترین استنادها را دریافت می‌کند و پس از آن شمار استنادها کم و کم‌تر و پس از چند سال به پایان می‌رسد. ولی شمار کمی از مقاله‌ها هستند که سال‌ها پس از انتشار هنوز استناد دریافت می‌کنند. شاخص «مقاله‌های پر استناد» به دنبال شناسایی مقاله‌هایی است که بیش‌ترین شمار استناد را در 10 سال گذشته دریافت کرده‌اند. پس از بازیابی مقاله‌های 10 سال گذشته، این مقاله‌ها بر پایة شمار استناد مرتب و «یک درصد» نخست گزیده می‌شوند.