این نظام رتبه‌بندی ابزاری برای تجزیه و تحلیل وضعیت کشورها و مقایسۀ آنها با یکدیگر بر پایة مدارک علمی و دانشگاهی منتشر شده در جهان است. در این نظام، کشورها بر پایة شاخص‌های گوناگونی قابل رتبه‌بندی هستند.

«شاخص توسعۀ انسانی» با تأکید بر افراد و توان آنها به‌عنوان سنجۀ غایی برای ارزیابی توسعۀ یک کشور درست شده است. ارزش عددی این شاخص از صفر تا یک است و اندازۀ پیشرفت یک کشور را برای رسیدن به بالاترین ارزش ممکن، یعنی یک نشان می‌دهد. این شاخص ابزاری را نیز برای مقایسۀ کشورها فراهم می‌کند.

استناد به معنای سند قراردادن یک مدرک (مانند مقاله) و نشان‌دهندة کاربرد دانش پیشین است. شمارش استنادها که بیشتر با نام «تحلیل استنادی» شناخته می‌شود، از شاخص‌های سنجش کیفیت نسبی انتشارات علمی است. برای آنکه اثری علمی ارزیابی شود، شمار استنادهایی که دریافت کرده است به‌کار می‌رود. شمار استنادهای یک اثر، اطلاعاتی را دربارۀ تأثیر آن در یک حوزۀ موضوعی به‌دست می‌دهد. شمار استنادها در پایگاه‌هایی که ساختار نمایه‌سازی استنادی دارند، می‌آید. «مقاله» بیشترین مدرک قابل استناد است که در نمایه‌نامه‌های استنادی بدان توجه می‌شود.