نخستین هدف «شاخص جهانی استعداد» سنجش ظرفیت و محيط پرورش استعدادهاي انساني در جوامع گوناگون و فراهم کردن امکان الگوبرداري از کشورهاي برتر است. این شاخص، داده‌های کمي وکيفي براي اندازه‌گيري شاخص‌هاي اقتصادي، بسترهاي فرهنگي، روندهاي آموزشي، سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي، سلامتی، و مانند آنها را به‌کار می‌برد که بر توانايي کشورها براي پدید آورد فضاي فعاليت استعدادها اثر دارند.

«شاخص توسعۀ انسانی» با تأکید بر افراد و توان آنها به‌عنوان سنجۀ غایی برای ارزیابی توسعۀ یک کشور درست شده است. ارزش عددی این شاخص از صفر تا یک است و اندازۀ پیشرفت یک کشور را برای رسیدن به بالاترین ارزش ممکن، یعنی یک نشان می‌دهد. این شاخص ابزاری را نیز برای مقایسۀ کشورها فراهم می‌کند.

«بودجۀ آموزش» نشان‌دهندۀ نسبت هزینه‌های دولت‌ها در بخش آموزش به تولید ناخالص داخلی و سهم آن از همة هزینه‌ها (بهداشت، خدمات اجتماعی، عمران، و...) است. این شاخص به اندازه‌گیری منابع مالی دولت‌های ملی و محلی به مؤسسه‌های آموزشی (دولتی و خصوصی) و سایر گونه‌های آموزش اختصاص می‌دهند، می‌پردازد.