یال

شاخص‌ها


جایگاه ایران در نمایه‌نامه‌های استنادی »  شمار مقاله‌های پراستناد

شمار مقاله‌های پراستناد (2022)


نگارش   1402/01/30

شمار کمی از مقاله‌ها هستند که سال‌ها پس از انتشارشان هنوز استناد می‌گیرند. شاخص «مقاله‌های پراستناد» به دنبال شناسایی مقاله‌هایی است که بیشترین شمار استناد را در 10 سال گذشته گرفته‌اند. بر پایۀ داده‌های نمایه‌نامۀ «وب آو ساینس» در پایان سال 2022 میلادی، پژوهشگران ایرانی 3898 مقاله پراستناد منتشر کرده‌اند (تاریخ دریافت داده‌ها: 1 بهمن 1401).

از دیدگاه انتشار مقاله‌های پراستناد، ایران پس از عربستان سعودی، در جایگاه دوم کشورهای منطقه است. در جدول ‏یک شمار مقاله‌های پراستناد، رتبۀ جهانی، و رتبۀ منطقه‌ای کشورهای منطقه در انتشار مقاله‌های پراستناد آمده است.

 

جدول 1. شمار مقاله‌های پراستناد، رتبۀ جهانی، و رتبۀ منطقه‌ای کشورهای منطقه در انتشار مقاله‌های پراستناد در سال 2022 میلادی

کشور

شمار

مقاله‌های پراستناد

رتبه

در منطقه

رتبه

در جهان

عربستان سعودی

4900

1

19

ایران

3898

2

24

ترکیه

3207

3

28

رژیم اشغالگر قدس

3126

4

29

پاکستان

2922

5

32

مصر

2093

6

39

امارات متحده عربی

945

7

49

قطر

632

8

55

عراق

481

9

61

اردن

430

10

65

لبنان

387

11

70

عمان

257

12

79

گرجستان

230

13

82

کویت

207

14

83

قزاقستان

158

15

90

ارمنستان

157

16

91

فلسطین

151

17

94

آذربایجان

139

18

95

یمن

131

19

96

بحرین

95

20

99

ازبکستان

71

21

113

قرقیزستان

65

22

117

سوریه

37

23

133

افغانستان

-

-

-

ترکمنستان

-

-

-

تاجیکستان

-

-

-

 

آمریکا با انتشار 81598 مقالۀ پراستناد پیشگام کشورهای جهان است. چین (با 55919 مقاله)، انگلستان (با 27438 مقاله)، آلمان (با 21543 مقاله)، و استرالیا (با 16193 مقاله) در جایگاه‌های دوم تا پنجم هستند.


شاخص‌های مرتبط


شمار استنادها
استناد به معنای سند قراردادن یک مدرک (مانند مقاله) و نشان‌دهندة کاربرد دانش پیشین است. شمارش استنادها که بیشتر با نام «تحلیل استنادی» شناخته می‌شود، از شاخص‌های سنجش کیفیت نسبی انتشارات علمی است. برای آنکه اثری علمی ارزیابی شود، شمار استنادهایی که دریافت کرده است به‌کار می‌رود. شمار استنادهای یک اثر، اطلاعاتی را دربارۀ تأثیر آن در یک حوزۀ موضوعی به‌دست می‌دهد. شمار استنادها در پایگاه‌هایی که ساختار نمایه‌سازی استنادی دارند، می‌آید. «مقاله» بیشترین مدرک قابل استناد است که در نمایه‌نامه‌های استنادی بدان توجه می‌شود.

ضریب تأثیر نشریه
«ضریب تأثیر» شاخصی علم‌سنجی برای اندازه‌گیری تأثیر یک نشریۀ علمی بر پیشرفت‌ علم است که از آن برای رتبه‌بندی نشریه‌ها در برابر یک‌دیگر نیز بهره می‌برند. این شاخص نشان‌دهندۀ فراوانی استنادهایی است که در یک دورۀ زمانی به مقاله‌های یک نشریه داده می‌شود. این دورۀ زمانی دو یا پنج سال است، ولی دورۀ دو ساله بیشتر به‌کار می‌رود. اندازۀ ضریب تأثیر برآیند تقسیم «همة استنادها به یک نشریه در دو سال گذشته» بر «همة مقاله‌های منتشرشده در آن نشریه در آن دو سال» است. برای نمونه، اگر نشریه‌ای در دو سال گذشته 15 مقاله منتشر و در همین دوره 105 استناد گرفته باشد، ضریب تأثیر آن برابر «هفت» است.

میانگین سرانۀ استناد به مقاله (سالانه)
از آنجایی که شمار استنادها به تنهایی نمی‌تواند کیفیت مقاله‌های یک کشور را به‌درستی نشان دهد، شاخص کیفی‌تری برای ارزیابی تأثیر مقاله‌ها ارائه شده است. «میانگین سرانۀ استناد به مقاله» نشان می‌دهد که به هر مقالۀ یک کشور چه اندازه استناد می‌شود. این شاخص از تقسیم «شمار استنادها» به «شمار مدارک قابل استناد» به‌دست می‌آید. برای نمونه، اگر اندازۀ این شاخص برای کشوری «چهار» باشد، به هر مدرک قابل استناد آن کشور، به طور میانگین چهار بار استناد شده است. «میانگین سرانۀ استناد به مقاله» شاخصی کاربردی برای ارزیابی میانگین تأثیر یک کشور است.



دیدگاه شما








برای شرکت در نظرسنجی درباره این سامانه کلیک کنید.
کاربر گرامی، روی‌هم‌رفته از سامانه جایگاه علم، فناوری، و نوآوری ایران در جهان (نما) چه اندازه رضایت دارید؟